Şubat 1987'de Eskipazar Lisesi'nde öğretmenliğe başladığımda ,ilk dersim 5 Fen sınıfındaydı.Mesleğe yeni başlamış ve öğretmenlik mesleğinin değerinin farkında olan her insanın duyacağı heyecanı duydum. Sesim titreyerek “Ortaçağ'da Avrupa “ konusunu anlatmaya çalıştım. O günden bu yana da aynı heyecanı duyarak öğretmenlik mesleğini yürüttüm.
Eskipazar Lisesi'ndeki öğretmenlik yıllarımdan sonra , ilköğretim okulu , meslek lisesi ve Anadolu lisesi gibi farklı türdeki okullarda çalıştım.Çalıştığım okullarla ilgili pişmanlıklarım olmuştur, ancak en fazla pişmanlığım Eskipazar Lisesi'nde çalıştığım yıllara ilişkindir. Eskipazar Lisesine ilişkin pişmanlığımın temel nedeni ; meslekteki deneyimsizliğimden dolayı Eskipazar'da geçen yıllarımda eksik kalan bir şeylerin olduğunu düşünmemdendir.
Yirmibeş yıldan daha fazla bir zaman geçmesine karşın , belleğimde kalan Eskipazar Lisesi öğrencilerine hala ders anlatırım ; o dönemde gerçekleştiremediğim ne varsa onları gerçekleştirmeyi hayal eder dururum.Eskipazar Lisesi’nin eski öğrencileri tarafından oluşturulan sanal sayfayı günü gününe takip etmem de bu nedenledir.
Eskipazar Lisesi’ndeki öğretmenlik yıllarım pek çok açıdan yetersizlikler dolu yıllardı. Yaşamı zorluklar içerisinde geçmiş bir kırsal kesim çocuğu olarak yaşama atılıyordum. Öğretmenlik mesleği , yokluk içerisinde geçen yaşamdan kurtulmam için bir umuttu. İdeallerim vardı , öğretmenlik mesleği ise ideallerimi gerçekleştireceğim meslek idi. Heyecanlarım vardı , kısa sürede çok iş başarmak gibi bir aceleciliğim vardı. Eskipazar’da , bu umutlarla öğretmenliğe başlıyordum.
Eskipazar Lisesi’nde görev yaptığım süre içerisinde , yaşadığım olaylarla ilgili notlar tutmuştum. Yirmibeş yıl sonra o notları okuyorum. Olayların hemen sonrasında yazılmış olmalarından olsa gerek fazlasıyla duygusallık içeriyorlar. Yıllar sonra , kendime dönük özeleştiri yaptığım zaman kendi yetersizliklerimi , yanlışlarımı daha sağlıklı şekilde görebiliyorum. Ancak , benim dışımdaki nedenlerin , ilk günkü tazeliğinde belleğimde yer etmeye devam ettiğini söylemeliyim.
Eskipazar Lisesi , her zaman genç öğretmenlerden kurulu bir kadroya sahip olmuştu. Mesleki heyecanları ve idealleri olan bu genç öğretmenler için mesleki deneyimlerinin yetersiz olması en önemli eksiklileriydi. Daha önemli eksiklik ise mesleki deneyimi olan ve idarecilik mevkiinde bulunan öğretmenlerin aynı ideallere ve mesleki heyecana sahip olamamalarıydı. Klasik idareci tipi olan bu kişilerin neden olduğu olaylar , okuldaki eğitim ortamını olumsuz yönde etkilemekteydi. Bazı öğrenci velilerinin , siyasi kaygılarla idarecilerin neden olduğu olayların okuldaki eğitim ort--- zarar verdiğini görmezlikten gelmeleri , daha da kötüsü olumsuzlukları destekler nitelikte davranmaları , durumu daha da kötüleştirmiştir. Son derece kaliteli , başarılı bir öğrenci kitlesine sahip olunmasına karşın bunun yeterince değerlendirilemediğini düşünüyorum.
Eskipazar Lisesi’nde çalıştığım süre içerisinde, sürekli bir gerilim ve güvensizlik ortamının bulunduğunu daha dün gibi hatırlıyorum. Yaşadığım olumsuzlukların yanında gerçek dostluğu , değer bilirliği ilk kez Eskipazar Lisesi’nde yaşadım. 25 yıl sonra , Eskipazar Liseli öğretmen dostlarım var. Değer bilir öğrencilerim var. Bunların yanında , yaşanılan olumsuzlukların değeri ne olabilir ?
Merak ettiğim şey şudur : Eskipazar Lisesi’nde daha büyük güzellikler yaşanmasına engel olanlar , acaba ne düşünüyorlar ? Yaşanamayan dostluklara ve güzelliklere ilişkin bir pişmanlıkları var mıdır ?

SEVGİLİ HEMŞERİLERİM