Bir Işık Arıyorum

Nefes Alamamak Nedir Bilir Misiniz?.. 

Acı Çekmek Ama Belli Etmemek Peki?... 

Yaşarken Ölmek Ne Anlama Geliyor Bunu İdrak Edebilir Misiniz?.. 

Bende Bilmiyorum Cevaplarını Ve Bilmeden Yaşıyorum… Duygularımın Esiriyim, Duygularıma Tahammülsüz, Kendimin Katiliyim… Kiralık Katil Görevini Üstlenen İse Gurur… Hissedebiliyorum Artık Bazı Şeyleri... Nedensiz Üzülmeleri, Nedensiz Sevinmeleri... Sonunda Katlandığım Sıkıntıları... Ve Bana Kalan Bir Satır Yazıları... Acıdan Zevk Almakmış Bu Safahat’a Giden Kokulu Yol… Fırtına Öncesi Sıcak Bir Hava İle Esen İçini Titreten Rüzgâr… Karamsar Olmak İstiyorum… Fırtına Öncesi Durulmam Lazım… Ki Kendimi İfade Edebileyim Esen Gül’e… Esiri Olabileyim Gizli Mabet’e… Ve Ağlayabileyim Sessiz Ve Gizlice… Sıkıntı Öncesi Yok Olmam Lazım, Saklanacak Bir Yer Lazım… Ya Da Kendimi Yok Ederim İçten İçe Daha İyi... Kaderrrr…

Susmamak İçin Her Şeyi Bıraktım, Vazgeçtim Her Şeyden… Son Otobüsü De Kaçırdım… Benim Son Durağım Da Yok... Bizim Son Durak Azrail Artık... Ölüm Özlemi Duygularda Olan… Bu Duyguların Sorumsuzluğu Ya Da Kaçışı Değildir Bazı Şeylerden… Bu Nefsi, Gururu, Hırsı Kırmak İçindir… Gazali Ne Demiştir, “Ölümü Hatırlamak Hırs Ateşini Söndürür” Diye… Ben Kendimi Eğitmeye Çalışıyor Bedenimi Süründürürken Nefsimi Yontuyorum… Ölümü Neden Göze Almayayım Ya Da Neden İstemeyeyim… Ruhum Kambur Olmuş, Kararmış… Firavun’a Özenmiş Günahkâr Olmuş, İsyan etmişiz… Himmetsiz Bir İnsan Uslanmaz Bir Beden Olmuşuz… Hastalıklarla Cebelleşen Ama İnanmayan Nefsimiz… Ölümün Sıcaklığı, Yaşamın Hüznü, İmansızlığın Acısı, O’na Kul Olmanın Yerine Kula Kul Olmanın Sancısı… Azrail’in Tebessümü Ve Cennet’in Umutsuzluğu… Ölümü Göze Almayayım Da Ben Napayım…

İnsanı Ayakta Tutan İnançları Ve İyi Dostlarıdır… Söyledikleri İle Yaptıkları Farklı Olan İnsandan Dost Olmaz… Seni Sırtından Vuran Kanlı Hançer Olur Ancak… Doğru, Düzgün Ve Dürüst Ol, Mala Tapınma, Kendin Ol… Yağmurda Islan, Pisliklerden Arın… Sudur Kaynağı Temizliğin, Arınma Yolun… Doğru’ya Çıkmayan Düşünceler, Kirli Ellerden Temiz Ölüm Gibidir… İnsan Düşündüklerini Doğru’ya Yorumlasa Sorun Kalmaz… Fakat Biz Öyle Bir Canlıyız Ki İstenmeyen Şeyleri Yapıyor Ve Bundan Zevk Alıyoruz… Bu İşimize Geliyor Ve Bundan Çıkar Sağlıyoruz… Ne Garip Değil Mi?.. İnsan’ız Biz…Bazen De Elimizde Olmayan Şeylere Bir An Da Kavuşmak İsteriz… Ve Bu Aceleci Yapılan Kavuşma İsteği Bizi Hataya Sürükler… Ve Her Zaman Ki Gibi Yeniliriz Hayata… Kaybeden Tabi Ki İnsan…

Hiçbir Şey Çözümsüz Değildir… Yaşam Sonsuz Değildir… Değişime Değişmeme İle Başlanır… Acı’ya Aşk İle… Ölüm Nefsin Aynası, Azrail Aynadır Hayata… Bu Esir Ruhumu Şehit Edebilir İnsan, Bu Günahkâr Nefse Eza Edebilir Şeytan… Yıkılmakta, Yıkılmamakta Benim Elimde… Kaybetmenin İdraki Yokken, Kazanmayı Öğrenemem… Ateş İle Yanmak, Korlara Dönmek, Kül Olup Savrulmak Cihan’a…

Bir Zorlu Viraj, Dönemeçteyim… OKU Diyor Cebrail (a.s.) , El Kaldırıyor Efendimiz (S.a.v.) , Yolu Buluyor, Dönemeci Dönüyor Kazasız Belasız… Ben Ne Yapmalıyım Peki?.. Pes Mi Etmeliyim, Dua Mı Etmeliyim… Oku İle Başlar Dönemeç... OKU…

Nefes Alamıyor, Acı Çekiyorum Ve Yaşarken Ölüyorum… Sorular Cevapsız, Yaşamak Anlamsız, İnsanlar İnançsız Kaldı… Oku Diyen Cebrail (a.s.) Da Yok, Peygamber Nefsi De Yok Bizde… Bir Çıkar Yol, Bir Sonuç, Sona Giden Çare… Bir Işık Arıyorum… 

Yazar	Mesaj Konu Arama Konu Seçenekleri Yanıt Yaz Yeni Konu Oluştur Konuyu Yazdır
SAFİYE YAVUZ KARACAN Üye Profili Özel Mesaj Yolla Üyenin Mesajlarını Bul Arkadaş Listeme Ekle Üye Kayıt Tarihi: 23 Aralık 2009 Aktif Durum: Aktif Değil Gönderilenler: 63	Alıntı Cevapla Konu: Bir Işık Arıyorum Gönderim Zamanı: 07 Mart 2010 Saat 17:15
	Nefes Alamamak Nedir Bilir Misiniz?.. Acı Çekmek Ama Belli Etmemek Peki?... Yaşarken Ölmek Ne Anlama Geliyor Bunu İdrak Edebilir Misiniz?.. Bende Bilmiyorum Cevaplarını Ve Bilmeden Yaşıyorum… Duygularımın Esiriyim, Duygularıma Tahammülsüz, Kendimin Katiliyim… Kiralık Katil Görevini Üstlenen İse Gurur… Hissedebiliyorum Artık Bazı Şeyleri... Nedensiz Üzülmeleri, Nedensiz Sevinmeleri... Sonunda Katlandığım Sıkıntıları... Ve Bana Kalan Bir Satır Yazıları... Acıdan Zevk Almakmış Bu Safahat’a Giden Kokulu Yol… Fırtına Öncesi Sıcak Bir Hava İle Esen İçini Titreten Rüzgâr… Karamsar Olmak İstiyorum… Fırtına Öncesi Durulmam Lazım… Ki Kendimi İfade Edebileyim Esen Gül’e… Esiri Olabileyim Gizli Mabet’e… Ve Ağlayabileyim Sessiz Ve Gizlice… Sıkıntı Öncesi Yok Olmam Lazım, Saklanacak Bir Yer Lazım… Ya Da Kendimi Yok Ederim İçten İçe Daha İyi... Kaderrrr… Susmamak İçin Her Şeyi Bıraktım, Vazgeçtim Her Şeyden… Son Otobüsü De Kaçırdım… Benim Son Durağım Da Yok... Bizim Son Durak Azrail Artık... Ölüm Özlemi Duygularda Olan… Bu Duyguların Sorumsuzluğu Ya Da Kaçışı Değildir Bazı Şeylerden… Bu Nefsi, Gururu, Hırsı Kırmak İçindir… Gazali Ne Demiştir, “Ölümü Hatırlamak Hırs Ateşini Söndürür” Diye… Ben Kendimi Eğitmeye Çalışıyor Bedenimi Süründürürken Nefsimi Yontuyorum… Ölümü Neden Göze Almayayım Ya Da Neden İstemeyeyim… Ruhum Kambur Olmuş, Kararmış… Firavun’a Özenmiş Günahkâr Olmuş, İsyan etmişiz… Himmetsiz Bir İnsan Uslanmaz Bir Beden Olmuşuz… Hastalıklarla Cebelleşen Ama İnanmayan Nefsimiz… Ölümün Sıcaklığı, Yaşamın Hüznü, İmansızlığın Acısı, O’na Kul Olmanın Yerine Kula Kul Olmanın Sancısı… Azrail’in Tebessümü Ve Cennet’in Umutsuzluğu… Ölümü Göze Almayayım Da Ben Napayım… İnsanı Ayakta Tutan İnançları Ve İyi Dostlarıdır… Söyledikleri İle Yaptıkları Farklı Olan İnsandan Dost Olmaz… Seni Sırtından Vuran Kanlı Hançer Olur Ancak… Doğru, Düzgün Ve Dürüst Ol, Mala Tapınma, Kendin Ol… Yağmurda Islan, Pisliklerden Arın… Sudur Kaynağı Temizliğin, Arınma Yolun… Doğru’ya Çıkmayan Düşünceler, Kirli Ellerden Temiz Ölüm Gibidir… İnsan Düşündüklerini Doğru’ya Yorumlasa Sorun Kalmaz… Fakat Biz Öyle Bir Canlıyız Ki İstenmeyen Şeyleri Yapıyor Ve Bundan Zevk Alıyoruz… Bu İşimize Geliyor Ve Bundan Çıkar Sağlıyoruz… Ne Garip Değil Mi?.. İnsan’ız Biz…Bazen De Elimizde Olmayan Şeylere Bir An Da Kavuşmak İsteriz… Ve Bu Aceleci Yapılan Kavuşma İsteği Bizi Hataya Sürükler… Ve Her Zaman Ki Gibi Yeniliriz Hayata… Kaybeden Tabi Ki İnsan… Hiçbir Şey Çözümsüz Değildir… Yaşam Sonsuz Değildir… Değişime Değişmeme İle Başlanır… Acı’ya Aşk İle… Ölüm Nefsin Aynası, Azrail Aynadır Hayata… Bu Esir Ruhumu Şehit Edebilir İnsan, Bu Günahkâr Nefse Eza Edebilir Şeytan… Yıkılmakta, Yıkılmamakta Benim Elimde… Kaybetmenin İdraki Yokken, Kazanmayı Öğrenemem… Ateş İle Yanmak, Korlara Dönmek, Kül Olup Savrulmak Cihan’a… Bir Zorlu Viraj, Dönemeçteyim… OKU Diyor Cebrail (a.s.) , El Kaldırıyor Efendimiz (S.a.v.) , Yolu Buluyor, Dönemeci Dönüyor Kazasız Belasız… Ben Ne Yapmalıyım Peki?.. Pes Mi Etmeliyim, Dua Mı Etmeliyim… Oku İle Başlar Dönemeç... OKU… Nefes Alamıyor, Acı Çekiyorum Ve Yaşarken Ölüyorum… Sorular Cevapsız, Yaşamak Anlamsız, İnsanlar İnançsız Kaldı… Oku Diyen Cebrail (a.s.) Da Yok, Peygamber Nefsi De Yok Bizde… Bir Çıkar Yol, Bir Sonuç, Sona Giden Çare… Bir Işık Arıyorum…